Attitude Toward Artificial Intelligence (AI) and Perceived AI Use Self-efficacy Predicting AI Use at Work of Personnel

Abstract

This research aimed to: (1) study the levels of attitude toward artificial intelligence (AI), perceived AI use self-efficacy, and AI use at work. (2) examine the relationship between attitude toward artificial intelligence (AI) and AI use at work. (3) examine the relationship between perceived AI use self-efficacy and AI use at work. and (4) predict AI use at work based on attitude toward artificial intelligence (AI) and perceived AI use self-efficacy. The sample consisted of 317 non-academic staff from public educational institutions in Bangkok, determined using G*Power software. Stratified random sampling was employed, and data were collected using a questionnaire. Data analysis was conducted using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation and inferential statistics included Pearson’s correlation coefficient and stepwise multiple regression analysis. The findings revealed that the level of attitude toward artificial intelligence was at the highest level, while perceived AI use self-efficacy and AI use at work were at a high level. Attitude toward artificial intelligence (r = .781) and perceived AI use self-efficacy (r = .813) were positively correlated with AI use at work at the .01 level of significance. Furthermore, perceived AI use self-efficacy and attitude toward artificial intelligence significantly predicted AI use at work, accounting for 69.90% of the variance (R² = .699) at the .01 level of significance.

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทัศนคติต่อปัญญาประดิษฐ์ การรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ และการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากร 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติต่อปัญญาประดิษฐ์กับการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากร 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้ปัญญาประดิษฐ์กับการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากร 4) พยากรณ์การใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากรด้วยทัศนคติต่อปัญญาประดิษฐ์และการรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ เขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 317 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป G*Power แล้วทำการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับทัศนคติต่อปัญญาประดิษฐ์อยู่ในระดับดีที่สุด การรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้ปัญญาประดิษฐ์และการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานอยู่ในระดับมาก 2) ทัศนคติต่อปัญญาประดิษฐ์มีความสัมพันธ์กับการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากร (r =.781) 3) การรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้ปัญญาประดิษฐ์มีความสัมพันธ์กับการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากร (r=.813) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) ทัศนคติต่อปัญญาประดิษฐ์กับการรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้ปัญญาประดิษฐ์สามารถร่วมกันพยากรณ์การใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการทำงานของบุคลากรได้ร้อยละ 69.9 (R2=.699) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01